Marmaris Ticaret Odası Başkanı ve yeniden başkan adayı Süleyman Mutlu Ayhan’ın seçim bürosu açılışında Volkan Yaylalı bana dönüp, “Sen bizim değerlimizsin” dediğinde bir an sustum.

Ne diyeceğimi bilemedim.

Kendimi yükseklerden boşluğa bırakmış, kanatlarını açarak süzülen bir kartal gibi hissettim.

İnsan bazen yıllarca çalışır, yazar, mücadele eder, eleştirir, sevinir, üzülür… Ama bütün o yılların karşılığını bazen birkaç kelimede bulur:

“Sen bizim değerlimizsin…”

Volkan beni bilir. Kendisi nasıl Marmaris’in değerlerine sahip çıkıyorsa, benim de yıllardır bu kentin değerlerine sahip çıktığımı ve bundan sonra da çıkacağımı bilir.

Bizim tanışıklığımız bugünün meselesi değil.

Yelken Restaurant’ın ilk yıllarını hatırlıyorum. O zamanlar fasıl geceleri yapılırdı. Bir akşam merhum Marmaris Belediye Başkanı İsmet Karadinç’le birlikte Yelken’e gitmiştik.

Volkan’ın bıyıkları daha yeni terliyordu.

Yıllar geçti. Marmaris değişti, biz değiştik ama bu kente olan bağlılığımız değişmedi.

Volkan Marmaris doğumlu, ben Çarşamba doğumluyum.

Ama bugün ikimiz de Marmarisliyiz.

Çünkü Marmarisli olmak yalnızca burada doğmak değildir. Bu kentin sevincine ortak olmak, derdiyle dertlenmek, değerlerine sahip çıkmak, gerektiğinde sesini yükseltmek ve yapılan güzel bir işi alkışlayabilmektir.

Ömrümün yarısından çok daha fazlası Marmaris’te geçti. Gençliğim burada geçti, gazeteciliğe burada emek verdim, dostluklarımı burada kurdum. Sevinçlerimi de kırgınlıklarımı da bu şehrin sokaklarında yaşadım.

Marmaris benim için artık yalnızca yaşadığım bir yer değil; hayatımın büyük bir parçası.

Gazetecilik hayatım boyunca Marmaris’i çok yazdım. Güzel yapılan bir iş olduğunda destekledim, yanlış gördüğümde eleştirdim.

Çünkü insan sevmediği yere kızmaz. İnsan, kendisini ait hissettiği yer daha güzel olsun diye konuşur.

İşte Volkan’ın o sözü bu yüzden kalbime dokundu:

“Sen bizim değerlimizsin.”

İnsan yıllar sonra dönüp baktığında makamı ya da unvanı değil, yaşadığı şehirde bir iz bırakıp bırakmadığını düşünüyor.

Ben Marmaris’ten çok şey aldım. Dostluk aldım, hatıralar biriktirdim, ekmeğini yedim. Ben de bu şehre elimden geldiğince kalemimle, haberlerimle ve yazılarımla bir şeyler vermeye çalıştım.

O nedenle zaman zaman yapılan “Kim gerçek Marmarisli?” tartışmalarına da fazla anlam vermiyorum.

Volkan burada doğmuş, ben Çarşamba’da doğmuşum.

Beyler, boş lafı bırakalım.

Bir şehre ait olmak yalnızca nüfus cüzdanındaki doğum yeriyle ölçülmez.

Sen Marmaris doğumlusun, ben Çarşamba doğumluyum Volkan.

Ama ikimiz de Marmarisliyiz.

Çünkü insanın memleketi bazen doğduğu yer değil, ömrünü verdiği yerdir.

Dün Süleyman Mutlu Ayhan’ın seçim bürosuna uğrayıp Mutlu Başkan’a başarı dilemek istedim. Volkan Yaylalı da oradaydı.

“Haydi, üçümüz bir fotoğraf çekilelim” dedim.

Deklanşöre basıldı ve o an ölümsüzleşti.

Aslında o kare yalnızca üç kişinin yan yana geldiği bir fotoğraf değildi.

Yılların dostluğu, Marmaris’e verilen emek ve Volkan’ın birkaç dakika önce söylediği o güzel söz aynı karede buluşmuştu:

“Sen bizim değerlimizsin.”

Eyvallah Volkan…

Asıl değer, yıllar geçse de birbirimizin kıymetini bilmektir.

Allah'a emanet olunuz.