Çocukluğumdan beri hiç vazgeçmediğim bir alışkanlığım var: Millî bayramlarda ve Atatürk'ü anma törenlerinde bulunmak.

29 Ekim'de, 23 Nisan'da, 19 Mayıs'ta, 30 Ağustos'ta ve 10 Kasım'da...

Nerede olursam olayım, o törenlere katılmaya özen gösterdim. Bazen doğup büyüdüğüm Samsun'un Çarşamba ilçesinde, bazen yıllardır yaşadığım Marmaris'te, bazen de yolumun düştüğü başka bir şehirde.

Çünkü benim için bu günler yalnızca birer resmî tören değil; geçmişimize duyduğumuz saygının, Cumhuriyet'e olan bağlılığımızın ve ortak geleceğimize sahip çıkma irademizin ifadesidir.

Sevgili gönül dostlarım...

Cumhuriyetimiz tam 103 yaşında!

Dile kolay, tam 103 yıl...

29 Ekim 1923'te Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün önderliğinde kurulan Cumhuriyet, bu millete bırakılmış en kıymetli emanettir.

Peki, biz bu emanete ne kadar sahip çıkıyoruz?

Asıl mesele burada başlıyor.

Cumhuriyet, yalnızca bir yönetim biçimi değildir. Bir milletin kendi kaderine sahip çıkmasıdır. Bağımsızlığın, özgürlüğün, eşit yurttaşlığın ve ortak bir gelecek kurma iradesinin adıdır.

Elbette 103 yılda her şey güllük gülistanlık olmadı.

İyi yönetenler de oldu, yanlış kararlar alanlar da. Ülkemiz ekonomik krizlerden, siyasi tartışmalardan, toplumsal sıkıntılardan geçti.

Yerelde de sorunlar yaşandı. Marmaris'te de eksikler gördük, yanlışlara tanık olduk. Kimi zaman hizmetleri takdir ettik, kimi zaman alınan kararları eleştirdik.

Bugün de düzeltilmesi gereken pek çok mesele var.

Ama şunu unutmayalım:

Yöneticiler gelir geçer, Cumhuriyet kalır!

Belediye başkanları değişir, hükümetler değişir, siyasi partiler değişir. Ancak bu ülke hepimizin ortak vatanı olmaya devam eder.

Bir yöneticiyi eleştirmek, devlete ya da Cumhuriyet'e karşı olmak değildir. Tam tersine, yanlışların düzeltilmesini istemek de bu memlekete sahip çıkmaktır.

Ben bir gazeteciyim.

Yıllardır yaşadığım kentin ve ülkemin güzelliklerini de sorunlarını da yazıyorum. Doğru yapılan işi alkışlamaktan, yanlış gördüğüm işi eleştirmekten çekinmedim.

Çünkü benim anlayışımda memleket sevgisi, her yapılanı doğru kabul etmek değildir.

Memleket sevgisi; gerektiğinde itiraz etmek, gerektiğinde destek vermek ama hiçbir koşulda ülkesinden umudunu kesmemektir.

Sevgili gönül dostlarım...

Bugün Cumhuriyet'in 103. yılını kutlarken geçmişimizle gurur duymak kadar geleceğimizi de düşünmek zorundayız.

Bizden sonraki nesillere nasıl bir Türkiye bırakacağız?

Çocuklarımız daha iyi eğitim alabilecek mi? Gençlerimiz geleceklerini bu topraklarda kurmak isteyecek mi? İnsanlarımız adalete güvenebilecek, huzur içinde yaşayabilecek mi?

İşte Cumhuriyet'e sahip çıkmanın gerçek ölçüsü, bu sorulara vereceğimiz cevaplarda saklı.

Cumhuriyet sevgisi yalnızca 29 Ekim'de bayrak sallamakla, törenlerde bulunmakla sınırlı kalmamalı. O bayrağın temsil ettiği değerlere her gün sahip çıkmalıyız.

Birbirimizi siyasi görüşlerimize göre ayırmadan, farklı düşüncelere saygı duyarak, ortak değerlerimizde buluşmayı başarabilmeliyiz.

Çünkü farklı partilere oy verebilir, farklı yöneticileri destekleyebilir, farklı düşünceleri savunabiliriz.

Ama hepimizin üzerinde birleşmesi gereken bir gerçek var:

Bu ülke bizim!
Ne bir kişinin ne bir partinin ne de bir grubun...

Hepimizin!

Ben bugün de çocukluğumdaki aynı heyecanı taşıyorum.

Bayrağımız göndere çekildiğinde, İstiklâl Marşımız okunduğunda içimde hâlâ aynı gurur var.

Ve istiyorum ki bizden sonraki nesiller de bu gururu yaşasın.

Atatürk'ün bizlere emanet ettiği Cumhuriyet'i yalnızca korumakla yetinmeyelim. Onu adaletle, bilimle, eğitimle, demokrasiyle ve güçlü kurumlarla daha ileriye taşıyalım.

Çünkü Cumhuriyet'i yaşatmak, geçmişe duyulan saygı kadar geleceğe karşı da sorumluluk gerektirir.

Yöneticilere kızabiliriz. Siyasetçilere kırılabiliriz. Hayat pahalılığından, adaletsizliklerden, bitmek bilmeyen sorunlardan yorulabiliriz.

Ama ülkemize küsmeyelim.
Cumhuriyetimizden, birbirimizden ve geleceğimizden vazgeçmeyelim.

Unutmayalım, yönetenler değişir ama vatan değişmez!

Bu ülke hepimizin ve ona sahip çıkmak da hepimizin görevi.

Başta Cumhuriyetimizin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere, silah arkadaşlarını ve bu vatan uğruna can veren bütün kahramanlarımızı saygı, rahmet ve minnetle anıyorum.

Cumhuriyetimizin 103. yılı kutlu olsun!
Yaşasın Cumhuriyet!
Ne mutlu Türk'üm diyene!

Allah'a emanet olunuz.