Sabah annesinden ayrılırken duygularını yoğun yaşayan, akşam annesini görünce duygularını yeniden paylaşan minik kalpler…

Anaokuluna yeni başlayan bir çocuk için bu süreç, aynı anda birçok duyguyu yaşamak demektir: özlem, heyecan, kaygı, merak ve yeniden kavuşmanın mutluluğu… Duygularını gözyaşlarıyla ifade etmek; uyum sağlayamadığının değil, kendini ifade etmeyi öğrendiğinin işaretidir. ????

????‍???? Anne ve babalara minik bir rehber:

❌ Asla sormayın:

* “Bugün annesiz durabildin mi?”

* “Bugün çok üzüldün mü, öğretmenini üzdün mü?”

Bu sorular çocuğun dikkatini yeniden ayrılık ve zorlandığı duygulara yöneltebilir.

✅ Bunun yerine sorun:

* “Bugün okulda en çok ne hoşuna gitti?”

* “Öğretmeninle bugün hangi oyunu oynadın?”

Ve en önemlisi; çocuğunuz duygularını yoğun yaşıyorsa “Okula alışamıyor” diye düşünmeyin. Her çocuk kendi hızında, kendi duygusuyla ve kendi güven yolculuğuyla uyum sağlar. ????

Bugün duygularını gözyaşlarıyla paylaşan çocuğunuz, yarın sınıfa koşarak gidebilir. Çünkü duygularını ifade etmek de büyümenin, güvenmeyi öğrenmenin ve yeni bir hayata alışmanın doğal bir parçasıdır.

Bravo minik öğrencilerimize, onları sevgiyle okula bırakan annelerimize ve babalarımıza… ???? Bu sürecin kahramanı sadece çocuklarımız değil; sabırla, güvenle ve sevgiyle yanında duran siz ebeveynlersiniz. Öğretmen olarak biz de bu yolculukta onların minik ellerini güvenle tutuyoruz. ????

“Çocuklarımızı artık düşüncelerimizi açıkça ifade edebilecek şekilde yetiştirmeliyiz.” — Mustafa Kemal Atatürk