Kahramanlar hayal ürünüdür.

Mekân yine bizim meşhur masa…

Masada kimler var?

Temel Reis…

Physkoslu Şişko Nuri…

Gökbelli Hanzo…

Şakar Şakir…

Ama bu kez masada bir eksik değil, bir fazla var.

Temel Reis’in kedisi Irmak da bundan böyle masanın yeni üyesi!

Irmak masanın ortasına kurulmuş, kuyruğunu toplamış, etrafına şöyle bir bakıyor.

Şişko Nuri daha çayından ilk yudumu almadan kediyi süzdü:

— Reis, hayırdır? Dört kişiydik, beş olduk. Bunun da oy hakkı var mı?

Temel Reis, Irmak’ın başını okşadı:

— Nuri, senin kadar konuşmaz ama senden daha çok dinler!

Masada kahkaha koptu.

Hanzo gözlüğünü düzeltti:

— Reis, yalnız dikkat ettim… Irmak masaya geldiğinden beri ortam sakinleşti.

Şakar Şakir hemen teybine uzandı:

— Yazıyorum Hanzo! “Marmaris siyasetinin çözümü bulundu: Her masaya bir kedi!”

Temel Reis:

— Aman Şakir, onu yazma. Yarın bütün siyasi partiler kedi sahiplenmeye başlar!

Nuri:

— Reis, fena mı olur? Hiç değilse birbirlerinin gözünü tırmalayacaklarına kedileri severler.

Temel Reis kahkahayı bastı:

— Bak, ilk defa mantıklı bir şey söyledin Nuri.

Irmak o sırada Şişko Nuri’nin önündeki çay tabağına doğru uzandı.

Nuri hemen tabağı kendine çekti:

— Hop! Hanımefendi, çay benim!

Temel Reis:

— Merak etme Nuri, senin çayını istemiyor. Şekerine bakıyor.

Hanzo:

— Demek Irmak da masaya gelir gelmez kimin ne kadar tatlı olduğunu araştırmaya başladı.

Şakir:

— Nuri’den başlaması büyük hata!

Yine kahkahalar…

Nuri biraz bozulmuş gibi yaptı:

— Siz dalga geçin bakalım. Ben bu kediyi kendi tarafıma çekerim.

Temel Reis:

— Nasıl?

Nuri cebine uzandı:

— Mama diplomasisi Reis!

Hanzo başını salladı:

— İşte siyaset burada başladı.

Temel Reis:

— Nuri, bari kediyi siyasete bulaştırma!

Irmak masanın üzerinde ağır ağır yürüdü. Önce Hanzo’nun yanına gitti, sonra Şakir’in defterini kokladı, en sonunda gelip Temel Reis’in önüne oturdu.

Şakir:

— Reis, kararını verdi.

Nuri:

— Neyi?

Şakir:

— Tarafını!

Temel Reis:

— Uşaklar, Irmak’ın tarafı belli.

Hanzo:

— Kimden yana?

Temel Reis kedinin başını okşadı:

- Sevgiden yana.

Masa bir anda sessizleşti.

Temel Reis devam etti:

— İnsan bazen hayvanlardan öğrenecek çok şey buluyor. Kedi senin makamına bakmaz, paranı sormaz, hangi partiden olduğunu merak etmez. Ona sevgi verirsen gelir yanına kıvrılır. Güven verirsen seni unutmaz.

Şişko Nuri:

— Mama da verirsen hiç unutmaz Reis!

Temel Reis gülümsedi:

— Sen meseleyi yine mideye bağladın.

Hanzo:

— Ama doğru söyledin Reis. İnsanların birbirine kızdığı, kırıldığı, ayrıştığı bir zamanda bir kedinin masaya gelip herkesi güldürmesi bile güzel.

Şakir kalemini kaldırdı:

— Ben bugünün destanını buldum!

Temel Reis:

— Söyle bakalım.

Şakir:

— “Masanın dört ayağı vardı, beşinci ayağı sevgi oldu.”

Nuri:

— Kedi ayağı desen daha komik olurdu.

Şakir:

— Sen sus Nuri!

Irmak bir anda Nuri’nin önüne geçti.

Nuri:

— Bak! Bana geldi. Demek masada en çok beni seviyor.

Temel Reis:

— Hayır Nuri…

— Niye?

— Balık kokusunu aldı!

Masada kahkaha tufanı koptu.

Irmak hiçbir şey olmamış gibi masanın ortasına uzandı.

Temel Reis çayından bir yudum aldı:

— Uşaklar, bundan sonra Irmak da bizimle.

Hanzo:

— Konuşacak mı?

Temel Reis:

— Konuşmasına gerek yok.

Şakir:

— Nasıl yani?

Temel Reis gülümsedi:

— Bazen masadaki en akıllı olan, en az konuşandır.

Nuri:

— Reis, bana mı söyledin?

Temel Reis:

— Irmak’a söyledim ama sen üzerine alındıysan ben karışmam!

Kahkahalar yine yükseldi.

Ve o gün bizim meşhur masanın yeni bir üyesi oldu.

Ne siyasetçi…

Ne gazeteci…

Ne iş insanı…

Sadece bir kedi.

Adı Irmak.

Belki de masanın en tarafsız, en sessiz ve en sevimli üyesi…

Temel Reis ve Üç Kafadar…

Artık bir de Irmak var!

Devam edecek…