Ana muhalefet partisi CHP kendi iç sorunlarıyla öylesine meşgul ki, Filistin meselesine değinemiyor. Gazze’de çocuklar aç, insanlar yaşam mücadelesi veriyor ama muhalefet sessiz.

Camilerimizde ezan seslerini duyuyoruz, hutbelerde hocalar Ankara’dan gelen kâğıtlardaki metinleri okuyor, sanki başka bir alemdeyiz. Halbuki hutbe, sadece yazıyı okumak değil; ümmetin dertlerini dile getirmek, yaralara merhem olmaktır.

İktidar yanlıları zaten gerekeni yapıyor: miting, nutuk, cafelerde kahve dökme… Her yerde görünürler. Ama Eyy CHP nerede? Ekrem nerede? Özgür nerede? Ula bizim Temel nerede? Nabunlaru ben yazayum daaa.

Bugün aklıma Zübük filmi geldi. Merhum Kemal Sunal’a, “Ömründe kaç kez camiye gittin?” diye sorulmuştu. Zübük ne demişti:

“Evde beş vakit namazımızı kılıyoruz.”

Tam da bu sahne gibi! Söylenenlerle yapılanlar arasında koca bir uçurum var. Gösterişle gerçek hayat birbirine karışmış. Siyasetçi sahnede nutuk atıyor ama iş gerçek sorunları dile getirmeye gelince susuyor.

Bu işler nasıl işler? Kafayı yemek üzereyiz. Siyaset sadece eleştirmek değil, mazlumun hakkını savunmak, vicdanlara ses olmak demek. Gazze’de susan vicdan, yarın kendi memleketinde de susmak zorunda kalır.

Bugün sessiz kalınırsa, yarın sandıkta da güven kolay bulunmaz.

Heyyy CHP, bir an önce kendine gel! Dayanacak gücümüz kalmadı.

Allah’a emanet olunuz.