Dört harfli, iki heceli minik dev misali ...VEFA!
Neredesin sen?
Kimlerlesin?
Duyduğuma göre, en yakın arkadaşın VEDAymış...
Veda olmadan,vefa çıkmazmış meydanlara ...
Meydan boş kalmış !
Vedalar vefaya yol açar!
Gerçek dost veda sonrası vefa ile devam eder yoluna...
Terketmez, terkedilmez!
Vefa çok yakışır dostlara...
Vedalar ile sınanır dostlar...
Bazen; bir mahalleden, bir şehirden,belki bir gönülden gideriz ...
Bazen isteyerek davulla zurnayla sesli sesli, bazen zorunlu, kimsesiz ve sessiz ama sebepli hatta gerekli...
Gideriz!
Bu gidişle eksiliriz ama eskimeyebiliriz!
Vefa varsa tamamlanır, yenileniriz!
Gercek dostluklar veda ile bitmez,
Vefa ile güçlenerek yola devam eder!
Bazen gitmek gerek,görmek için...
Bulmak, kavusmak için...
Hakiki vefası olan dostların asla vedası olmaz!
Hatta,dostluk veda ile daha da güçlenir, dağ misali!
Hep aynı yerde, kocaman,sarsılmaz, sallanmaz, dik ve cesur!
Vefa ile doruğa çıkar,taçlanır!
Yüce dağ başında yanan bir ışık gibi aydınlatır karanlıkları...
Veda olur Vefa...
Selam olsun gönül dostlarıma❣️