Beraber yürüdük biz bu yollarda...

Dün gece, Marmaris'in otuz yıllık canlı tarihine ,bir kentin hafızasına ve cesur bir kalemin yolculuğuna şahitlik ettik.

Ve eski değil eskimeyen dostlarla buluştuk, anılarımızı tazeledik. Kaybettigimiz değerlerimizi, sevdiklerimizi rahmetle yâd ettik.

Özlediğimiz VEFA çok vefalıydı...

Bu özel geceye şahitlik etmek beni duygulandırdı ve gururlandırdı...

30 yıl önce tanıdığım Temel IRMAK dostumla ilk günkü samimiyet ve heyecanla devam ettiğimiz yolculuk gönüllerden dile geldi .

Tam 30 yıl...

Bu süreçte biz dostlugumuzu büyütürken,O da kalemiyle, haberleriyle, köşe yazılarıyla, Marmaris'in hikayesini özenle,sevgiyle büyüttü...

Marmaris'in denizini, rüzgârını, insanını, dertlerini, dermanlarını, umutlarını, başarılarını otuz yıl boyunca, her gün, her şartta ilmek ilmek dokudu,kâğıda döktü.

Yılmadı, yorulmadı...

Sonra coştu, IRMAK misali çağladı... Yüreklerimize demir attı!

Bizlerin gazete sayfalarında, ya da ekranlarda birkaç dakikada okuyup geçtiğimiz o satırların arkasında koca bir ömür, ve Marmaris'e adanmış sonsuz aşkı vardı.

İşte bu kitap o otuz yıllık emeğin, cesur yüreğin bu şehre bıraktığı mirası ve hepimizin hikayesi oldu...

Sevgili Gönül Dostum, otuz yıllık yol arkadaşım..

Kalemin hiç eğilmesin, susmasın. Kitabın yolu açık, okuyucusu bol olsun..

İyi ki varsın Temel IRMAK!!!