Değerli okurlar benim gibi yaşları ileri olanlar hatırlayacaktır, eskiden CHP’ye “Halk Fırkası” denirdi.

1935’te isim değişti ve CHP oldu. CHP’den ayrılan bazıları 1946 yılı Ocak ayında Demokrat Parti diye genç bir Parti kurdular ve 1950 seçimlerini açık ara kazandılar.

“Milli Şef” İsmet İnönü seçimi kaybetti. Aradan tam 76 yıl geçti darbeler, sürtüşmeler, kavgalar ve seçimler oldu.

Dikkat edecek olursanız hep yeni kurulan genç partiler ve gençler girdikleri hemen her seçimi kazandılar.

En sonuncusu ise yaşlı Erbakanın Partisinden ayrılan AKP’liler oldu.

Özet olarak 1950’den beri hep gençler kazandı.

Evet bu yeni kurulan ve seçim kazanan Siyasi Partilerin hepsi zamanın gençleri tarafından kuruluyor ve seçim kazanıyor. Aşağıdaki liderlerin hemen hepsi ilk seçildikleri zaman genç yaştalardı…

“Adnan Menderes (50) , Süleyman Demirel (41), Tansu Çiller (47) , Bülent Ecevit (48) , Turgut Özal (56) , Recep Tayyip Erdoğan (49)”.

1950 den beri gelen kural tekrarlanmak üzere. Avrupa’da yapılan tüm araştırmalar bunu gösteriyor.

Burada gerçekten çok açık ve net birşey görüyoruz Türkler gençlere çok önem veriyor ve onlara inanıyor ama yaşlanınca mutlaka kenara çekilmelerini arzu ediyor, yoksa bir şekilde hep sorun veya kavga çıkıyor.

Bu çok bariz şekilde 1946 yılından bugüne kadar “Milli Şef” İsmet Paşa dahil hiç değişmedi.

Şöyle geri çekilip ülkemizde tarafsızca etrafa bakacak olursanız 70 - 80 yaşında ve aynı makamda çok uzun yıllar gençlere hiç fırsat tanımadan oturan çok sayıda kişiler var.

En basit örnek CHP Genel Başkanı 78 yaşında 13 seçim kaybetmesine rağmen yine Başkan.

Benzer kişileri sıralamaya başlarsak sayfalar sürer. Diğer taraftan 65 yaşında insanlar Notere gidip vekalet vermek istediğinde akli denge raporu için hastaneye gitmeleri söylenir…

Değerli okurlar bu bir yaşam şeklidir Türk halkı gençleri seviyor ve onların yönetimini istiyor.

Bunu 1950 den bugüne kadar aralıksız çok açık ve net görüyoruz.

Bunlar temel karakter gerçekleridir , değişmeler beklenemez.