Hayatın hangi yaşında olursak olalım, ne kadar büyürsek büyüyelim, içimizde hiç değişmeyen bir ihtiyaç vardır: Bir annenin sesi… Bazen bir “Dikkat et evladım” cümlesinde saklıdır o sevgi, bazen sessizce sofraya bırakılan sıcak bir tabakta, bazen de kimsenin görmediği gecelerde edilen dualarda…
Anne; sadece dünyaya getiren değildir. Anne, insanın yarasını kendi içinde hisseden, evladının acısını kendi kalbine gömen görünmez bir kahramandır. Çoğu zaman yorgunluğunu belli etmeden ayakta duran, kendi hayallerini çocuklarının geleceğine seren kutsal bir emektir. Bugün modern dünyanın telaşı içinde pek çok şeyi hızla tüketiyoruz. Zamanı, sevgiyi, dostluğu… Ama annelerin sevgisi hâlâ tükenmeyen tek liman gibi duruyor karşımızda. Çünkü anne sevgisi karşılık beklemez. Bir teşekkürle büyümez, bir kırgınlıkla azalmaz. O sevgi, Allah’ın insana verdiği en saf duygulardan biridir. Kimimiz bugün annesinin elini öpecek kadar şanslı… Kimimiz ise sadece bir mezar taşına sarılarak “Anne” diyebilecek… Ama bilinmeli ki; anne, sadece yanında olduğunda değil, yokluğunda da insanın hayatını aydınlatmaya devam eder. Çünkü anneler ölmez; onların sevgisi insanın vicdanında yaşamayı sürdürür. Belki de bu Anneler Günü’nde en çok ihtiyacımız olan şey; annelerimizi pahalı hediyelerle değil, biraz vakitle mutlu edebilmek… Bir sarılma, içten söylenmiş birkaç cümle, geçmişi hatırlatan bir tebessüm… Çünkü anneler için en büyük zenginlik, evlatlarının sevgisidir.
Hayatın bütün yükünü omuzlarında taşıyan, gece uykularını çocuklarına bağışlayan, duasıyla ayakta tuttuğu evlatlarını sessizce izleyen bütün annelerin Anneler Günü kutlu olsun.
Ve artık aramızda olmayan anneler… Sizlerin bıraktığı sevgi hâlâ bu dünyanın en güzel tarafı olmaya devam ediyor.
Sağlıklı kalın huzurlu kalın hoşça kalın….