Telefon çalar:

“Yer var mı?”

Daha “Merhaba” denmeden sorular peş peşe gelir: “Kaç para?”, “Kahvaltı dahil mi?”, “Denize yakın mı?” Otel resepsiyonlarında çalışanların her gün defalarca karşılaştığı bu konuşmalar aslında toplum olarak kaybettiğimiz bir şeyi gösteriyor: Nezaketi.

Elbette müşteri değerlidir. Parasını ödediği hizmetin karşılığını istemek en doğal hakkıdır. Ancak müşteri olmak, karşısındaki insanı küçümseme veya kaba davranma hakkı vermez.

“Müşteri her zaman haklıdır” sözü, “müşteri istediği gibi davranabilir” anlamına gelmemeli. Resepsiyon görevlisi de insandır. Garson da, temizlik görevlisi de… Her biri gün boyunca yüzlerce insanla iletişim kurarken en azından bir “Merhaba”, “Kolay gelsin” veya “Teşekkür ederim” duymayı hak eder. Üstelik mesele yalnızca otelcilik değil. Telefonlarımız hızlandı, konuşmalarımız kısaldı. Birbirimize hal hatır sormayı, teşekkür etmeyi, rica etmeyi unutur olduk.

Tatile gidiyoruz ama tatil yapmayı da unutuyoruz. Telefon elimizde, gözümüz ekranda, aklımız başka yerde…Belki biraz yavaşlamalı, telefonu açtığımızda önce karşımızdaki insanı hatırlamalıyız.

Bir dahaki sefere “Yer var mı?” demeden önce:

“Merhaba, iyi günler. Kolay gelsin.” demeyi deneyelim. Odanın fiyatı değişmez, denizin mesafesi değişmez. Ama konuşmanın havası değişir.

Çünkü iyi bir tatil, güzel bir otelden önce güzel bir iletişimle başlar.

Sağlıklı kalın huzurlu kalın hoşça kalın….