Her yıl olduğu gibi bu yıl da EMITT – Doğu Akdeniz Uluslararası Turizm ve Seyahat Fuarı, 5–7 Şubat 2026 tarihlerinde İstanbul’daydım.

6 Şubat 2026 günü telefonuma bir mesaj düştü:
“Temel nasılsın, iyi misin? Bir hal hatır sorayım dedim. Sağlığın nasıl?”

Mesajın göndericisi Serkan Yazıcı idi. Şaşırdım; demek ki İstanbul’da olduğumu öğrenmişti. Cevap verdim. Ertesi gün görüşmek üzere Ortaköy’deki Fehime Sultan Yalısı ve Hatice Sultan Yalısı’na gittim.

Serkan Yazıcı köklü bir aileden geliyor. Babası merhum İbrahim Yazıcı turizmci ve siyasetçiydi. Kendisiyle tanışma imkânım da olmuştu; çünkü Marmaris’teki Turban Yazıcı ve Palace otellerinin sahibiydi.

Serkan Yazıcı, Grand Yazıcı Club Turban Thermal, Grand Yazıcı Club Marmaris Palace ile Bursa ve Uludağ’daki otelleriyle saygın bir iş insanıdır. Daha önceki makalelerime de konuk olmuştu.

Ortaköy’deki yalıya vardığımda beni bir inşaat karşıladı. Serkan Bey’le tadilat alanını gezdik. Tarihine dokunulmadan yapılan çalışma beni hem şaşırttı hem memnun etti. Serkan Bey’in “Bittiğinde gör kardeşim, oturur burada kahvemizi içeriz” derken yüzündeki mutluluğu görmenizi isterdim. Belki de aynı yaşlarda olmamızdan, belki de eski günlerin hatırından gelen bir samimiyet vardı.

Babası merhum İbrahim Yazıcı ile bir haber için ilk kez 1996 yılında bir araya gelmiştik. O günden sonra Serkan Bey’i sık sık otelde görürdüm.

1971 yılında Bursa’da doğan Serkan Yazıcı; iş insanı kimliğinin yanında spor dünyasında da tanınan bir isimdir. Dört kez Türkiye Ralli Şampiyonu olmuş, 2017’den bu yana FIA Dünya Motor Sporları Konseyi üyeliğini sürdürmektedir. Aynı zamanda Türkiye Otomobil Sporları Federasyonu onursal başkanıdır.

Ortaköy’deki Hatice Sultan ve Fehime Sultan yalılarının önünden daha önce defalarca geçmiştim. Ancak bu kez Boğaziçi’nin muhteşem kıyı şeridindeki bu tarihi yapıların içindeydim. Serkan Bey, hem tadilat hem de yalıların tarihi hakkında bilgiler veriyordu.

19. yüzyılın sonlarında II. Abdülhamid döneminde inşa edilen bu sahil sarayları, tarihsel niteliği yüksek yapılardır. Her iki yalı da 1890–1900 yılları arasında dönemin ünlü saray mimarları Balyan Ailesi tarafından yapılmıştır.

Serkan Yazıcı’nın çalışkanlığı ve tadilatın başında bizzat durarak her ayrıntıyla ilgilenmesi gerçekten takdire şayandı. Tadilatın yıl sonuna doğru biteceğini söyledi. O gün içeride fotoğraf çekmedik; “Bittiğinde burada kahve içerken fotoğrafımızı çekelim” diye sözleştik.

Benim için en gurur verici olan ise İstanbul’da da bir evimizin olmasına vesile olan Serkan Bey’e teşekkür edebilmekti. Gazetecilik hayatım boyunca düzgün iş yapan, insanlara istihdam sağlayan iş insanlarına destek veren haberlere yer vermeye özen gösterdim. Çünkü onlarca, hatta yüzlerce insanın ekmek kapısı oluyorlar.

Aslında mesele sadece bir yalı, bir tadilat ya da bir buluşma değildi. Mesele; geçmişten gelen bir emeğin, bir ailenin mirasının ve çalışkanlığın bugün hâlâ aynı ciddiyetle sürdürülmesiydi. Boğaziçi’nin kıyısında yükselen o tarihi yalılar gibi… Bazı değerler de zaman geçse bile ayakta kalmayı başarıyor.

Aslında 1890 Palace ile ilgili haber ve makalemi açılıştan sonra yazacaktım. Ancak geçtiğimiz akşam vefat eden kayınpederi sevgili eşi Gül hanımın babası merhum Haluk Okçuoğlu’nun taziyesi için gittiğimde aynı masada misafirlere Serkan Bey şunları söyledi:
“Para kazanmak için değil, Türk kültürünü misafirlerimize en iyi şekilde göstermek için.”

İşte bu sözler, bana bu satırları kaleme alma ilhamını verdi. Haluk amcamıza ve bütün yitirdiklerimize Allah rahmet eylesin.
Allah’a emanet olunuz.