Güven…
Belki de insan hayatındaki en ağır kelime.
Ne tutulur, ne de sayılır; ama yokluğu her şeyden daha fazla hissedilir.
Bir insana “güveniyorum” demek, ona yalnızca sırtını değil, kalbini de dönmektir.
Bu yüzden güven, parayla satın alınamayan; ama kaybedildiğinde hiçbir bedelle geri alınamayan tek hazinedir.
İnsan, yaşadığı her acıyla biraz daha olgunlaşır.
Her kırgınlık, her hayal kırıklığı, her ihanet; bize sadece başkalarını değil, kendimizi de tanıtır.
Ama esas mesele şudur:
Yaşadıklarımızdan intikam mı çıkaracağız, yoksa ders mi alacağız?
Bugün toplumun en büyük yarası, güvenin hızla tükenmesidir.
Eskiden “komşu” demek, “emanet” demekti.
Bugün ise çoğu insan, en yakınının bile niyetinden şüphe eder hale geldi.
Çünkü artık insanlar kalplerine değil, ceplerine bakarak değer görüyor.
Peki, kendimize soralım:
Gerçek zenginlik nedir?
Bankadaki para mı, yoksa arandığında açılan bir telefon mu?
Zor günde kapısı çalınan insan mı olmak, yoksa yalnızca iyi gün dostu mu olmak?
Maddiyat hayatı kolaylaştırır; ama anlam katmaz.
Maneviyat ise insanı ayakta tutar.
Paran olabilir, evin, araban, makamın olabilir…
Ama güvenecek kimsen yoksa, en kalabalık odada bile yapayalnızsındır.
Daha acısı şudur:
Dün senin için her şeyini ortaya koyan bir insan,
bugün maddi sıkıntıya düştüğünde ilk sırtını dönen sen misin?
Onu anlamak yerine yargılamak,
destek olmak yerine dışlamak hangi vicdana sığar?
Unutmayalım:
İnsan en çok zor zamanında tanınır.
Kimin dost, kimin sadece çıkar ortağı olduğu işte o an ortaya çıkar.
Ve bir insanı en çok yaralayan şey, düşman değil;
dost sandığının sessizliğidir.
Gönül dostlarım,
Hepimiz bu hayatta kırıldık, kandırıldık, yalnız bırakıldık.
Ama kalbimizi taş yapmadık.
Çünkü biliyoruz ki güven yoksa, insanlık da yoktur.
Son söz şudur:
Bir insanın arkasından konuşmak kolaydır,
ama düştüğünde elini uzatmak yürek ister.
Ve unutmayın:
Güveni yıkan, bir gün kendine bile güvenemez hale gelir.
Allah kimseyi güvenilmeyen insanlar durumuna düşürmesin.
Güvenimizi yıkan insanlar, aslında kendi güvenlerini de yıkarlar.
Akıllı olmak gerekir…
Çünkü dünya malı dünyada kalır.
Elimizdekilerle yetinmeyi bilmeliyiz.
Allah kimseyi azdırmasın;
çünkü hırsın bedelini en çok ailesi ve sevdikleri öder.

Allah'a Emanet Olunuz.