Hayatın ritmi bazen insanı kendi hızından daha hızlı sürükler. Özellikle gazetecilik gibi 24 saat yaşayan bir meslekte, zaman çoğu kez takvimde değil olayların akışında ölçülür. Marmaris gibi hem turizmin hem gündemin canlı olduğu bir yerde bu tempo daha da belirginleşir.

Denizin kenarında bir nefes almak isterken bile telefonun ucunda yeni bir gelişme, yeni bir haber ihtimali vardır. Tam da bu yüzden “dinlenmek” çoğu zaman ertelenen bir kelimeye dönüşür. Çünkü gazeteci için beklemek de, dinlenmek de çoğu zaman lüks sayılır.

Bu kez kısa bir ara vermek gerektiğini hissettiren şey, yorgunluktan çok birikim oldu aslında. Zihinde üst üste yığılan gündemler, bitmeyen koşturmaca ve sürekli tetikte olma hali… Bazen insanın en büyük ihtiyacı, sessizliğin kendisidir.

Bu nedenle rotamı İstanbul Şile’ye çeviriyorum. Kızım Gökçe’nin yanında birkaç gün misafir olarak kalmak, biraz nefes almak ve zihni sadeleştirmek istiyorum.

Hayatın sadece haberlerden ibaret olmadığını hatırlamak da bu molanın bir parçası.

Bir yandan da “Bir Kalem, Bir Şehir: Temel Irmak ile 30 Yıl” kitabımın lansmanı ve imza gününü geride bırakmış olmanın huzuru var. 30 yıllık bir gazetecilik yolculuğunun bir kitapta buluşması, aslında sadece bir yayın değil; aynı zamanda bir hafıza aktarımıdır. Her satırda bir anı, her sayfada bir şehir vardır.

Kitabın Marmaris’te Konak Kırtasiye’den temin edilebiliyor olması da bu yolculuğun yerelle bağını koparmadığını gösteriyor. Çünkü yazı, en çok ait olduğu yerde anlam kazanır.

Kısa bir mola…

Belki sadece birkaç gün. Ama insanın kendine dönmesi için bazen birkaç gün bile yeterlidir. Çünkü yeniden dönülecek yer, çoğu zaman yine aynı hikâyenin içidir.

Allah'a emanet olunuz.