Siyaset Koltuğa Oturmakla Yapılmaz. Siyaset halkın içinde yapılır.

İlçe Başkanı, “Ticari ilişkilerime dokunur” diye siyaset üretmiyorsa, o zaman lütfen o koltuktan kalkınız.

İşte asıl mesele burada başlıyor.

Gazetecinin görevi birilerinin ticari ilişkilerini, siyasi hesaplarını ya da kişisel dostluklarını korumak değildir.

Gazeteci gördüğünü yazar, bildiğini sorar, yanlış gördüğünü eleştirir.

Ama nedense bazıları ilçe başkanlığı koltuğuna oturunca siyasetin böyle yapıldığını sanıyor.

Kafalarını biraz yukarı kaldırıyorlar…

Bir fotoğraf çekiliyorlar.

Sosyal medyada paylaşıyorlar.

Sonra da kendilerini siyaset yapıyor zannediyorlar.

Oysa siyaset; koltuğa oturmakla, fotoğraf vermekle, makam ziyaretleriyle ve sosyal medya paylaşımlarıyla yapılmaz.

Siyaset; sahada olmak, halkın derdini dinlemek, gerektiğinde kendi partisinin belediye başkanına da soru sorabilmek, yanlış gördüğünde susmamak ve bedeli ne olursa olsun doğru bildiğinin arkasında durabilmektir.

Tabii ki sahada olan siyasetçilerimiz var. Onlara sözüm yok.

Benim sözüm, siyaseti halk için değil, kendi reklamı için kullananlara.

Gazeteciyle iyi olmak için gazeteciden susmasını beklemek de siyaset değildir.

Gazeteci bugün sizinle iyi olabilir, yarın sizi eleştirebilir.

Çünkü gazetecinin tarafı kişi değil, haberdir.

İlçe başkanlığı koltuğuna oturanların önce bunu anlaması gerekiyor.

Çünkü siyaset fotoğraf karesinde değil; sokağın içinde, halkın arasında ve gerektiğinde söylenmesi zor sözlerin arkasında durabilmekte yapılır.

Nasılsa kongre yapıldı, koltuğa oturuldu…

Vur kilidi partinin kapısına!

Bir vatandaş, partisinin iktidar olması için çalışmasını bekler.

Eğer iktidar olmak istemiyorsanız, teşkilatları neden açık tutuyorsunuz?

Kira ödemekten, elektrikten, sudan, personel giderinden de kurtulun.

Çünkü teşkilat dediğiniz yer; sadece tabela asılan, kongrede koltuk dağıtılan, fotoğraf çekilip sosyal medyada paylaşım yapılan bir yer değildir.

Teşkilat çalışacak.

Siyasetçi sahaya çıkacak.

Vatandaşın kapısını çalacak.

Esnafın derdini dinleyecek.

Gençlerin, emeklilerin, işçilerin, kadınların, çiftçinin, turizmcinin sorununu gündeme taşıyacak.

Vatandaşın karşısına çıkıp çözüm üretecek.

Yoksa koltuğa oturup fotoğraf çektirmenin adı siyaset değildir.

Olsa olsa koltuk sevdasıdır.

Şip şak…

Fotoğraf tamam.

Paylaşım tamam.

Ama siyaset nerede?

İşte onu da vatandaş soruyor.

Allah'a emanet olunuz.