Değerli okurlar geçen gün Londra'da kahvede karşılaştığım çok eski bir arkadaşımla konuşurken, kendisi söyledi; ''eskiden siyaset çok daha güzeldi''. Ne demek istediğini sordum, ne bakımdan mesela dedim verdiği cevap, ''eskiden televizyonda Demirel, Özal, Erdal İnönü, Necmettin Erbakan bir masaya oturup çok düzgün şekilde ülke sorunlarını tartışıyorlardı, yakın dostum Prof. Dr. Bozkurt Güvenç'te toplantıyı yönetirdi, şimdi mümkün mü?''. Şöyle bir düşündüm çok haklı idi ama şimdi ben pek mümkün görmüyorum.

Pekiyi de neyi yanlış yaptık, birbirimizle bir masada oturup yine kibarca tartışamayacak kadar...

Bunu düşünemeyecek kadar mı kavga kuyusuna battık?

Gerçekten şahsi düşüncem olarak geleceğimiz için büyük tehlike olarak görüyorum.

İlerde çocuklarımız veya torunlarımız bir masaya oturup birbirleri ile medenice tartışamayacaklar mı?

Bu ticari olur, siyasi olur, sportif olur herşey olabilir.

Bu kadar mı birbirimize düşman olduk?

Kendi aramızda bir barışsak herhalde herşeyden daha iyi olur düşüncesindeyim.

Televizyonları izleyip, gazeteleri okudukça şaşırmamak elde değil. Ana ve babamızdan emanet aldığımız içinde yaşadığımız cennet vatanımızda bizler hemen her konuda birbirimizle kavgaya hazırız.

Başta siyaset...sonra Spor...Trafik...vs.

Hiçbirimiz bu dünyaya kazık çakmadık, bugün varız, yarın yokuz o zaman bu kavga ne için?

Siyasi liderler toplansa, elele ülke meselelerini medeni bir şekilde tartışsa ne kaybederiz?

Türkiye kayıp mı eder, yoksa kazanır mı? Enflasyon mu çoğalır? Fakirleşir miyiz?

Türk çocukları ve gençlik bundan ders çıkartır mı, çıkartamaz mı?

Bunu düşünmek suç mu, günah mı, nedir?

Gelecek nesillerimiz için gerekmez mi?

Neden birleştirici ve samimi duygularımızı gömüp, hep kavga, iddia, lanetleme ile yaşıyoruz?

Hep derdimiz ''Ben ondan daha iyiyim, daha çok bilirim” mantığı ama öyle olsa ne yazar?

Kim kaldı o iyilerden veya kötülerden bugüne kadar?

Değer mi?