Değerli okurlar Avrupa'da ve Amerika'nın bazı üstdüzey dış politikalarında sanki atasözü gibi kullanılan bir cümle vardır.
Derler ki: ''Tercüman aracılığı ile gerçek dostluklar oluşmaz''...
Bu söz fevkalade doğrudur.
Bu sözle ilgili yerli ve yabancı siyasetçi arkadaşlarımdan o kadar gerçek hikayeler dinledim ki, bu satırlara sığmaz.
Dünyanın tarihine baktığınız zaman öyle sorunların çözülmüş olduğunu görürsünüz ki nasıl olduğu hiç aklınıza gelmez.
Bunların büyük çoğunluğu şahsi dostluklardır.
Bunun içinde en önemli faktör iyi lisan bilmektir.
Dışişleri Bakanlığı elbette dış politikayı yönetir ama liderlerin birebir konuşabilmeleri çözüm için çok daha etkindir.
Sadece küçük bir örnek vereyim. Yıl 1982-3 Türkiye'nin o zaman 19 Milyar dolar borcu var ve para bulamıyor. Din kardeşi diye Suudi Arap Kralına gidiliyor ve durum anlatılıyor. Kral ''Para başka iştir'' diyerek yan çiziyor.
Bunun üzerine Özal yeni bir Parti kuruyor ve seçildikten sonra şahsi dostluğu olan Amerika Başkanı (Baba) Bush'a gidiyor ve borcu ertelettiriyor. Türk ekonomisi tamamen yeni bir sayfa açıyor.
Yine başka bir örnek vereyim Putin ile bazı Alman liderlerin çok yakın dostlukları vardır çünkü Putin çok iyi Almanca bilir. Uzun yıllar Doğu Almanya'da görev yapmıştır.
Bir diğer örnek ise eski Yunan Dışişleri Bakanı Papandreou ile eski Türk Dışişleri Bakanı merhum İsmail Cem arasındaki dostluktur.
Türkiye'nin AB'ye girmesi ve ekonomisinin bir daha bozulmamak üzre düzelmesi için liderin mutlaka iyi yabancı lisan bilmesini ben bu zamanda çok önemli bir faktör olarak görüyorum.
Özel dostluklar sadece iki kişi arasında olur, tercüman aracılığı ile asla olmaz.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.