“Çarşamba” Dedikleri… “Çarşamba dedikleri Şekerdir yedikleri Hiç aklımdan gitmiyor O yarin dedikleri…”

Bir türkü bazen bir şehrin özeti olur. Bu dizeler, 18 Ocak 1954’te Muzaffer Sarısözen tarafından derlenen Çarşamba türküsüne ait. Türküyü hafızalara kazıyan ise Çarşambalı merhum sanatçı Yıldıray Çınar oldu.

Ben ne zaman bu türküyü duysam, içimde çocukluğumun sesi yankılanır.

Köprüden Geçen Hatıralar

Sosyal medya paylaşımlarımda sık sık Çarşamba’daki tarihi köprüden görüntüler görürsünüz. O köprü benim için sadece taş ve kemerden ibaret değil. O köprü; gençliğimin ayak sesleri, çocukluk heyecanım ve geçmişimin sessiz tanığıdır.

Hayat beni yıllar önce Marmaris’e savurdu. Ekmek kavgası, mücadele, gazetecilik, siyaset, sanat… Hepsi hayatımın bir parçası oldu. Ama insan nereye giderse gitsin, kalbinin bir köşesi doğduğu yerde kalıyor.

Yollarda Geçen Bir Hafta

21 Şubat 2026 Cumartesi sabahı Marmaris’ten yola çıktım. İstikamet Konya…

Marmaris Yat Marina FK’nün Ereğli deplasmanını YouTube kanalımızdan canlı yayınladık. Sahadan 1-0 galip ayrıldık. O galibiyet sadece üç puan değildi; emekti, inançtı, mücadeleydi.

Gece yolculukları insanı her zaman düşünmeye sevk eder. Pazartesi sabahı saat 03.30’da Çarşamba’ya biletim vardı. Karapınar’da konakladığım otelden otogara doğru yola çıktım. Ancak gelen bir telefonla seferin iptal edildiğini öğrendim.

Hayat bazen planı bozar ama yönü değiştirmez. Bu kez rotayı Ankara’ya çevirdim. Ankara üzerinden sabaha karşı 04.00 sularında Çarşamba’ya ulaştım.

Otogarda beni karşılayan mahalle muhtarıydı. “Muhtar ne iş yapar ki?” diye sorarsınız… Beni aldı, evine götürdü, birlikte sahur yaptık. Çünkü o muhtar, benim dayımın oğlu Çetin Irmak’tı.

Memleket dediğin biraz da budur işte; resmi sıfatlardan önce akrabalık, samimiyet ve gönül bağıdır.

Kabir Ziyareti

Üçköprü Mahallemizdeki aile mezarlığına gittim. Annemin, babamın ve ebediyete uğurladığımız büyüklerimizin kabirlerini ziyaret ettim.

Mezarlık insana hayatın gerçeğini hatırlatır. Gürültü susar… Makam susar… Unvan susar…Geriye sadece dua kalır.

Toprağın başında insan yeniden çocuk olur. Annesinin duasını, babasının nasihatini hatırlar.

Memleket sadece doğduğun yer değildir; Annenin kokusudur, babanın gölgesidir, çocukluğunun ayak izidir.

Tarihi Köprü’de Bir Buluşma

Geçtiğimiz Salı günü Samsun’da torununun ameliyatı için bulunan, aslen Ordulu olup Marmaris’te yaşayan Hacı Ali Elibal ile görüştük. Ordu’ya dönerken Çarşamba Tarihi Köprüsü’nde buluştuk.

Köprünün üzerinde yapılan sohbetlerin tadı başkadır. Bir yanda geçmişin hatıraları, diğer yanda bugünün telaşı… Gurbette yaşayan Karadenizliler için memleket muhabbeti, en güçlü bağdır.

İftar ve Yolun Devamı

Haftaya Perşembe günü aile büyüklerimizin hayrına bir iftar vereceğiz. Bu topraklarda büyüyen her evlat bilir; hayır yemeği sadece bir sofra değildir, geçmişle gelecek arasında kurulan bir bağdır.

Yaklaşık bir hafta daha Çarşamba’dayım. Ziyaretlerim olacak. Eski dostlarla, akrabalarla, mahalle insanıyla buluşacağım.

Allah nasip ederse buradan Manavgat’a doğru yola çıkacağım.

Çarşamba Dedikleri…

Benim için Çarşamba bir şehir adı değil. Bir türkü… Bir köprü… Bir mezarlık ziyareti… Bir sahur sofrası…

Hayat beni farklı şehirlerde koşturuyor olabilir. Ama kalbimin bir yanı hep o türkünün içinde:

“Hiç aklımdan gitmiyor…” Çarşamba dedikleri; benim yüreğimde hiç eksilmeyen memleket sevdasıdır.

Allah'a emanet olunuz.

(25 Şubat 2026 Çarşamba)