Türkiye artık iklim krizinin etkilerini teoride değil, günlük hayatın tam ortasında yaşıyor. Yağış rejimleri değişiyor, barajlar alarm veriyor, tarım alanları susuzlukla karşı karşıya kalıyor. Ancak bütün bu tabloya rağmen en büyük sorunlardan biri hâlâ doğru bilgilendirme eksikliği.
Her kış aynı manşetleri görüyoruz:
“Kar felaketi”, “Yollar kapandı”, “Hayat durdu”, “Çığ düştü.”
Oysa kar, bu topraklar için bir felaket değil; berekettir, suyun teminatıdır, yazın barajlara dolacak hayat kaynağıdır.
Sorun karın yağması değil, hazırlıksız yakalanmaktır.
Medyanın dili tam da bu noktada hayati önem taşıyor. “Kar yağdı felaket oldu” demek yerine, “Kar yağacak, önleminizi alın” denilmesi gerekir. Çünkü gazetecilik, olanı dramatize etmek değil; olacak olana toplumu hazırlamaktır.
Aynı yanlış yaz aylarında da tekrarlanıyor.
“Barajlarda su seviyesi düştü” diye haber yapılıyor, ardından günlerce aynı görüntüler ekrana getiriliyor. Peki sonra ne oluyor?
Topluma şu sorular sorulmuyor:
Neden düştü?
Ne yapmalıyız?
Birey olarak, yerel yönetim olarak, devlet olarak hangi önlemleri almalıyız?
Gazetecilik yalnızca sonuçları göstermekle sınırlı olamaz. Sebebi anlatmak ve çözüm yollarını işaret etmek zorundadır.
Bugün Türkiye ciddi bir kuraklık riskiyle karşı karşıya. İklim değişikliği, plansız kentleşme, vahşi sulama yöntemleri ve suyu sınırsız bir kaynak gibi görme alışkanlığı bizi bu noktaya getirdi. Buna rağmen hâlâ su tasarrufu bir “tercih” gibi sunuluyor. Oysa bu artık bir tercih değil, zorunluluktur.
Medya, kamuoyunu korkutarak değil; bilinçlendirerek görevini yapar.
Panik yaratan haberler değil, önleyici ve öğretici yayınlar toplumun hayatını kurtarır.
Kar yağacaksa:
Zincir nerede takılır,
Hangi yollar risklidir,
Belediyeler ne hazırlık yaptı,
Vatandaş neye dikkat etmeli
bunlar anlatılmalıdır.
Barajlar dolmuyorsa:
Su nasıl tasarruf edilir,
Tarımda hangi yöntemler değişmeli,
Belediyeler kaçak suyla nasıl mücadele ediyor,
Vatandaş günlük hayatta ne yapabilir
bunlar konuşulmalıdır.
Unutulmamalıdır ki;
İklim krizi bir doğa olayı değil, yönetim ve bilinç meselesidir.
Bugün “kuraklık kapımızda” demek yetmez.
Kapıyı açmadan önce önlem almak gerekir.
Gazetecinin görevi de tam olarak budur:
Toplumu bilgilendirmek, uyarmak ve geleceğe hazırlamak.
Felaket tellallığı değil, kamu yararı gazeteciliği zamanı çoktan gelmiştir.
Allah'a emanet olunuz.