Kara Melek'in makalesi...

İşte geldim Gidiyorum

Ya da gideceğim
Hatta gitmeliyim
Ama emanetlerimi size bırakıyorum!
Emanete hıyanet olmaz Benden Söylemesi..
Yılla önce bir sonbahar günü, ilkbahar tazeliği ile geldim bu memlekete
Umutla, hevesle, heyecanla, kocaman yüreğimle geldim
Birikmiş enerjimle, kirlenmemiş yüreğimle, taze bedenimle, yoktan var ettim, yıkık binalara can verdim, kendim yıkılma pahasına.
Bakıp görmeyene göz, duyup dinlemeyene kulak, bilip söylemeyene dil oldum
Köprü oldum hayır yapanla yapılan arasında
Hep verdim Verdikçe tükendim Tükendikçe yenilendim, med cezir misali
Sevgi sadakat vefa Hepsi kaldı ortada Bunlar soyut olanlar, bir de diğer emanetlerim var.
İnce belimi size bıraktım, göbeğim bende kaldı.
Sarı saçlarımı size bıraktım, beyazları bende kaldı.
Ertelenmiş kadınlığımı getirdiğim gibi götürüyorum İçimdeki çocukla kavgalı kaldım

KENDİMLE çok az görüşebiliyordum Nasıl ikna ederim bilmiyorum Ama umutluyum, kararlıyım, yeniden başlamak istiyorum.
Yarım kalmış ertelenmiş hayatımı yakalamak istiyorum Bana şans dileyin
Bu arada götürdüklerimin en önemlisini unuttum, üç güzel hastalıkla tanıştım Zorda olsa alıştım. Tek ortak paydam, benim gibi vefalı olmaları. Nikâhlıyım onlarla. İkisinin adı bende saklı, birinin adı çok hoşuma gidiyor. Söylemesi çok hoşuma gidiyor. VERTİGO.
Şimdi dimdik ayaktayım, her zamanki gibi Gitmeye hazırım Emanetlerimi sattım
İster alın ister almayın, ben bıraktım..
Ses oldum Yön oldum Işık oldum Mum misali Erime pahasına

Kara Melek