Ahmet Aras’ın Sabrına Hayranım! Bir Fotoğraftan Siyasi Transfer Çıkarmak...

Muğla Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Aras’ın son günlerde yaşadıklarını izliyorum.

Açıkça söyleyeyim, Ahmet Aras’ın sabrına hayranım!

Adam ne yapsa birilerine yaranamıyor. Konuşsa başka anlam çıkarılıyor, sussa başka yorum yapılıyor. Bir siyasi parti temsilcisiyle aynı masaya otursa hemen parti değiştireceği iddia ediliyor.

İnsanın aklına ister istemez şu soru geliyor:

Bir belediye başkanı, başka bir siyasi partinin milletvekiliyle aynı masada oturamaz mı?

Muğla Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Aras, 16 Ekim’de CHP’den istifa ettiğini ve görevini bağımsız sürdüreceğini açıkladı.

Bu karar elbette tartışılabilir. Neden istifa ettiği sorgulanabilir, siyasi geleceği değerlendirilebilir.

Ancak tartışmanın da bir ölçüsü olmalı.

Aras’ın AK Parti Muğla Milletvekili Kadem Mete ile bir etkinlikte aynı masada oturması, günlerdir siyasi transfer iddialarının gerekçesi olarak gösteriliyor.

Hatta bazı yorumlarda iş, Aras’ın AK Parti’ye geçtiğinin ileri sürülmesine kadar uzandı.

Peki, ortada böyle bir karar var mı?

Hayır!

Üstelik Ahmet Aras, 19 Ekim’de gazeteci Fatih Altaylı’ya yaptığı açıklamada gayet net konuştu:

“Hiçbir yere geçmeyeceğim. Bağımsız olarak kalacağım.”

Daha ne desin bu adam?

Bir siyasetçinin kendi ağzından yaptığı açıklama ortadayken, fotoğraflar üzerinden farklı senaryolar üretmenin kamuoyuna ne faydası var?

Ben meseleyi biraz farklı değerlendiriyorum.

Ahmet Aras yalnızca bir siyasi partinin temsilcisi değil, Muğla Büyükşehir Belediye Başkanı.

Bu kentte CHP’li de yaşıyor, AK Partili de, MHP’li de, İYİ Partili de. Hiçbir partiye mensup olmayan vatandaşlar da var.

Bir belediye başkanının görevi, siyasi ayrım yapmadan bütün vatandaşlara hizmet etmektir.

Dolayısıyla AK Parti Milletvekili Kadem Mete ile görüşmesi, aynı masada oturması veya Muğla’nın sorunlarını konuşması neden yadırgansın?

Tam tersine, bence olması gereken budur.

Muğla’nın ulaşım, altyapı, çevre, turizm ve yatırım sorunları siyasi çekişmelerle değil, kurumlar arasındaki iş birliğiyle çözülebilir.

Bir belediye başkanının merkezi yönetimle iletişim kurması için aynı siyasi partide bulunması gerekmez.

Nitekim Kadem Mete’nin Ahmet Aras için kullandığı olumlu ifadeler de dikkat çekicidir. Farklı siyasi görüşlerdeki iki ismin birbirlerinin çalışmalarını takdir edebilmesi, siyasette özlediğimiz nezaketin bir örneği olarak görülmelidir.

İşte benim dikkat çekmek istediğim nokta da burada.

Siyasette herkes birbirine düşman olmak zorunda mı?

Farklı partilerden insanlar aynı masada buluşunca mutlaka bir hesap mı aranmalı?

Bir fotoğraf karesine bakarak insanların siyasi geleceğine karar vermek ne kadar doğru?

Gazetecilik elbette kulisleri takip etmeyi gerektirir. Ancak kulis bilgisiyle kesinleşmiş bir siyasi karar arasında önemli bir fark vardır.

İddia iddiadır, açıklama açıklamadır, gerçek ise belgesiyle ortaya konulmalıdır.

Ahmet Aras’ın CHP’den ayrılması önemli bir siyasi gelişmedir. Bunun nedenleri ve sonuçları da sorgulanmalıdır. Ancak kendisinin açıkça reddettiği bir parti değişikliği iddiasını gerçekleşmiş gibi değerlendirmek doğru değildir.

Gelelim benim asıl düşünceme...

Ahmet Aras’a yönelik eleştirilerin hepsine katılmak zorunda değilim. Belediye hizmetleri konusunda benim de zaman zaman eleştirilerim olabilir.

Fakat bütün bu siyasi tartışmalar karşısında gösterdiği sabrı teslim etmek gerekir.

Kolay değil!

Bir tarafta istifa tartışmaları, diğer tarafta siyasi transfer iddiaları. Her gün yeni bir yorum, yeni bir senaryo...

Buna rağmen Aras’ın görevi, Muğla’ya hizmet etmek ve kendisine verilen seçmen desteğinin sorumluluğunu taşımaktır.

Benim beklentim de budur.

Kimse Ahmet Aras’ı eleştirilemez bir konuma yerleştirmesin. Ama kimse de bir fotoğraf karesinden hareketle peşin hüküm vermesin.

Bugün Muğla’nın ihtiyacı siyasi dedikodu değil, hizmettir.

Siyasi partiler gelir geçer, makamlar değişir, seçimler yapılır. Ancak Muğla ve bu kentte yaşayan insanlar kalır.

Ahmet Aras’ın sabrına hayranım.

Bırakalım da adam görevini yapsın!

Bir milletvekiliyle aynı masaya oturdu diye siyasi kimliğini tartışmak yerine, o masadan Muğla için hangi hizmetlerin çıkabileceğine bakalım.

Çünkü mesele kimin kiminle fotoğraf çektirdiği değil, kimin Muğla için ne yaptığıdır.