Gazetecilik mesleğinde bazı günler vardır; haber yaparsınız ve gün biter.
Bazı günler vardır; yaptığınız haber unutulur gider.
Ama bazı geceler vardır ki yalnızca haber yapmaz, tarihe tanıklık edersiniz.
15 Temmuz 2016 gecesi benim için işte böyle bir geceydi.
Türkiye tarihinin en karanlık gecelerinden biri yaşanıyordu. Televizyon ekranlarında alışık olmadığımız görüntüler vardı. Köprüler kapatılmış, savaş uçakları alçaktan uçmaya başlamıştı. Ülke büyük bir belirsizliğin içine sürüklenirken, ben olayların merkezlerinden biri olan Marmaris'teydim.
O gece saatler 22.00'yi gösterirken Marmaris'te görev yapan gazetecilerin bulunduğu WhatsApp grubuna kısa ama tarihi bir mesaj düştü:
"Cumhurbaşkanı açıklama yapacak, Mares Otel'e bekleniyorsunuz."
Mesaj, Anadolu Ajansı Marmaris Muhabiri Sabri Kesen tarafından gönderilmişti.
Yakınlardaydım. Hiç vakit kaybetmeden otele doğru yola çıktım.
Henüz kimse yaşanacakların Türkiye siyasi tarihinin en önemli dönüm noktalarından biri olacağını bilmiyordu.
Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan gece saat 00.04'te basın mensuplarının karşısına geçti.
Ben ise onu kapıda görür görmez telefonumu çıkardım ve Facebook hesabımdan canlı yayına başladım.
Cumhurbaşkanımızın yanında bulunanlardan biri:
"Canlı yayın yapan var mı?" diye sordu.
Ben de:
"Facebook üzerinden canlı yayındayım." cevabını verdim.
Belki o an bunun ne kadar önemli bir kayıt olacağını ben de bilmiyordum.
Cumhurbaşkanı Erdoğan o gece millete meydanlara çıkma, demokrasiye ve milli iradeye sahip çıkma çağrısında bulundu.
Ben de Marmaris'ten yapılan bu tarihi çağrıyı sosyal medya üzerinden dünyaya duyurdum.
Kısa süre içerisinde görüntüler Facebook'ta yayıldı, ardından Twitter ve YouTube üzerinden milyonlara ulaştı.
Yaklaşık iki milyon kişi bu görüntüleri izledi ve paylaştı.
Ertesi gün çektiğim görüntülerin dünyanın farklı ülkelerindeki televizyon kanallarında yayınlandığını gördüm.
Aralarında Alman televizyonları ARD ve ZDF'nin temsilcileri de vardı.
Daha sonra Sabah Gazetesi yazarı Mahmut Övür de köşesinde bu yayına dikkat çekti.
"O gece Erdoğan'ın ilk konuşmasına ne oldu?" başlıklı yazısında, Cumhurbaşkanımızın Marmaris'te yaptığı ilk açıklamanın ana akım medya tarafından yeterince görülmediğini ifade etti.
Oysa tarih bazen büyük stüdyolarda değil, bir cep telefonu kamerasının önünde yazılıyordu.
15 Temmuz gecesi Marmaris yalnızca bir tatil kenti değildi.
Türkiye'nin kaderinin değiştiği yerlerden biriydi.
Cumhurbaşkanımızın ayrılmasının ardından bölgeye gelen darbeci askerlerin gerçekleştirdiği saldırı girişimi, gecenin en kritik gelişmelerinden biri olarak tarihe geçti.
Bizler ise yaşananları sadece izlemiyor, aynı zamanda kayda geçiriyorduk.
Gazeteciliğin en önemli görevlerinden biri de budur zaten:
Tarihe not düşmek...
Halkı doğru ve hızlı şekilde bilgilendirmek...
Gerçeği kayıt altına almak...
Aradan tam on yıl geçti.
Takvimler değişti, yıllar geçti ama o geceyi unutmak mümkün olmadı.
Çünkü bazı gecelerin tarihi vardır.
Bazı gecelerin hafızası vardır.
Ve bazı geceler insanın ömrü boyunca zihninden hiç silinmez.
15 Temmuz benim için yalnızca bir darbe girişiminin yaşandığı gece değil, aynı zamanda gazetecilik hayatımın en önemli tanıklıklarından biridir.
Bugün dönüp geriye baktığımda aynı duayı ediyorum:
Allah bu millete bir daha böyle geceler yaşatmasın.
Ama milletimizin iradesine yeniden göz dikenler olursa, inanıyorum ki bu aziz millet yine aynı kararlılıkla demokrasisine sahip çıkacaktır.
Çünkü bu topraklarda millet iradesinin üzerinde hiçbir güç tanınmamıştır.
Ve ben, o gece Marmaris'te, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın ilk çağrısını dünyaya duyuran gazetecilerden biri olarak, tarihe tanıklık etmenin sorumluluğunu ve gururunu yaşamaya devam ediyorum.
Allah'a emanet olunuz.