Gökten ULUGERGERLİ / yazar

Dün bir haber izledim ulusal televizyonlardan birinde.

Bir ilimizde bir eğitim toplantısında eğer doğruysa bir eğitimcinin çocuklar için söylediklerini duydum, dondum kaldım.

Şöyle buyuruyordu! Çocuk doğduktan sonra gen yapısına bakılsın.

Suçluların gen yapısına uyuyorsa onu bir şekilde halledelim! Diyordu gülümseme ve kahkahalar arasında!

Belki aynı kelimelerle yazamamış olabilirim ama hala elim titriyor.

İnsan kasabı, Adolf Hitler, dünyaya hâkim olacak “üstün ırk” olarak yeni bir nesil yaratmak istiyordu. Binlerce vatandaş, insan haralarında katledildi. Binlercesi hilkat garibi oldu. Netice de öldürüldü. Tarih kitapları böyle yazıyordu.

Bu, en basit ifadesiyle, insanlıkla bağdaşmayacak çarpık düşünceler demek ki hortlayabiliyor.  

Elbette kendini bilmezlerin veya bilmezlerin ettiği laflara bakmamak lazım değerlendirmemek lazım ama tek tük de olsa insan olanın kanını dondurmaya yetiyor.

Bu düşüncelere karşı aşağıdaki alıntı yaptığım bir bebeğin dünyaya gelişini konu alan fıkrayı sizlerle paylaşmak istedim.

Dünyaya gelme hazırlıklarının tamamlandığını öğrenen bir bebek, Tanrı'ya sormuş: "Tanrım beni yarın dünyaya göndereceğini söylediler, fakat ben o kadar küçük ve güçsüzüm ki, orada nasıl yaşayacağım?"

Tanrı, doğmak üzere olan bebeğe gülümsemiş. "Tüm meleklerin arasından bir melek de senin için seçtim" demiş. "O seni dünyada bekliyor olacak ve seni koruyacak.

Meleğin sana her gün şarkı söyleyecek, gülümseyecek, acıktığında karnını doyuracak, uykun geldiğinde uyutacak. Sen her anında onun sevgisini duyumsayarak büyüyecek ve mutlu olacaksın.

Bebek yine sormuş: " Peki insanlar bana bir şey söylediklerinde, ben onları nasıl anlayabileceğim" demiş. "Dillerini bilmiyorum ki... Söylediklerini anlayamam ki..."

Tanrı, çaresiz bebeği yine cesaretlendirmiş: " Tüm varlığınla güvenebilirsin meleğine," demiş. "Anlamadığın her şeyi o sana anlatacaktır. O seni, yaşamı pahasına bile hep koruyacaktır."

O sırada bir sessizlik olmuş... Dışardan "Dünyanın sesleri" gelmeye başlamış. Çocuk, dünyaya ayak basmak üzere olduğunu anlamış ve çabucacık bir soru daha sormuş Tanrı'ya: "Tanrım galiba dünyaya ayak basmak üzereyim" demiş. " Sormayı unuttum, meleğimin adını... Lütfen hemen söyler misin adını?"

Bebek "yola" çıkmadan Tanrı onu son kez cesaretlendirmiş:

"Meleğinin adının önemi yok yavrum" demiş.

"Sen ona nasıl olsa " anne " diyeceksin."